De ecologische voetafdruk

Wat is de ecologische voetafdruk?

De ecologische voetafdruk werd in 1992 voor het eerst academisch beschreven door de doctoraatsstudent Mathis Wackernagel onder begeleiding van William Rees. De ecologische voetafdruk wordt gebruikt om de impact van menselijke activiteiten op de natuur te meten. Deze ecologische voetafdruk wordt uitgedrukt in de totale oppervlakte natuur die nodig is om te voorzien in de behoeften van de mens. De oppervlakte omvat zowel voeding, ruimte die nodig is om te voorzien in huizing en transport maar ook de benodigde natuur om de C02 uitstoot te neutraliseren. Het voordeel van deze berekeningsmethode is dat deze mondiale afdruk zowel berekend kan worden in functie van individuen, gemeenschappen maar ook voor specifieke producten. Als er wordt gekeken naar de individuele ecologische voetafdruk wordt de benodigde natuur wordt op basis van de behoeftes op een jaar. Deze zijn immers ook gevoelig aan de seizoenen, zo zullen we (algemeen genomen) gedurende de winter een grotere voetafdruk hebben door de noodzaak om te verwarmen en te verlichten.

 

De ecologische voetafdruk wordt globaal genomen op twee verschillende manieren uitgedrukt. Enerzijds wordt gebruik gemaakt van de globale hectare per capita (gha) waarbij capita staat voor het aantal inwoners van een gemeenschap of land. Anderzijds wordt ook het aantal benodigde aardes gebruikt om de impact te visualiseren.

Hoe evolueert de ecologische voetafdruk van België?

Aantal GHA evolutie België

Als we kijken naar de evolutie van het aantal benodigde hectares per persoon in België, dan zien we dat deze behalve de sterke pieken in de jaren 80 vrij constant blijft en iets is gestegen. Waarbij er op het startpunt van de metingen gemiddeld 5,75 hectare per persoon nodig is om te voorzien in onze levensstijl, dit wordt voorgesteld door de dikke rode lijn. Terwijl dit bij de laatste meting in 2014 op 6,71 hectare ligt. Op iedere grafiek staat er ook een groene lijn die de totale beschikbare hectares per persoon aangeeft deze blijft ook vrij constant rond de 0,9 hectare per persoon.

 

Aantal benodigde aardes België

Aantal aardes evolutie Belgie

Maar als we dan gaan kijken naar de evolutie van het aantal aardes die België nodig heeft om te voorzien in zijn behoeften zien we wel een duidelijke stijgende trend. Waarbij er in het jaar 1961 1,84 aardes nodig waren, zijn dit er in 2014 net geen 4. Aangezien de stijging per capita vrijwel constant is gebleven, kunnen we concluderen dat deze stijging voornamelijk te wijten is aan de bevolkingsgroei die België heeft gekend. Waarbij er sinds 1961 2,185 miljoen inwoners zijn bijgekomen. Die ook allemaal 6 hectare nodig hebben om te voorzien in hun levensstandaard.

Bevolkingsgroei België

Bevolkingsgroei België

Op welke manier kan de ecologische voetafdruk worden verkleind?


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *